Merksem

Verslag van een afscheidnemende trainer…

Afscheid nemen tegen de leider op het moment is meestal geen kadootje, hoewel we dit seizoen hebben laten zien dat we over het algemeen beter spelen tegen ploegen boven ons als tegen ploegen onder ons.  Op voorhand gevraagd om nu vandaag die knop nog is om te draaien en te laten zien wat voor strijders, krijgers we kunnen zijn vandaag.  Opnieuw stunten tegen een leider in stand, van niets of niemand moeten we schrik hebben en dat moeten we maar eindelijk is laten zien.

We starten zeker niet slecht en de wedstrijd is goed in evenwicht, bij ons gaat het meestal goed tot aan de 16 maar dan stopt het, ofwel nog een snelle verdediger of een goed meespelende keeper die meermaals ver uit doel moet komen om zijn verdediging een handje te komen helpen.  Wij zelf moesten ook meermaals alle hens aan dek zetten om hun gevaar tegen te houden, maar dan iets te slap verdedigen laat de spits toe om een voorzet uit zijn voeten te toveren (hij is zelf nog aan het uitzoeken hoe hij die bal daar heeft kunnen droppen) maar de mee opgekomen middenvelder stond wel mooi alleen om binnen te kunnen koppen van net voor de doellijn.  Misschien op dat ogenblik wel een beetje verdiend voor de bezoekers gezien dat Yens ons al een paar keer heeft moeten redden van dit doelpuntje.

De 50 minuten die er dan op volgden zal ik nooit vergeten.  Vanaf de eerste seconde na het doelpunt begon onze bezoekers tijd te rekken (zoals de afgevaardigde zei, zolang de scheids er niets over zegt mag het en trouwens je moet de spelers alles aanleren…) Achteraf bekeken, karma… De laatste tien minuten voor rust scoren we niet (nog wel een halve kans voor Burak), maar we beginnen wel te groeien in de match, mede dankzij de frustratie tegen het tijdrekken en het gevoel dat we hen echt wel aankunnen, gaan we naar de kleedkamers, daarin word gevraagd de stand even te vergeten, we spelen goed voetbal (en dan volgt het resultaat toch meestal) maar zeker en vast niet te reageren op de tegenpartij, want je voelt gewoon dat er wrevel zat in de tegenploeg.  En dan beginnen we aan een zotte 15 min, waar de stand helemaal omdraaien, Chris, aangevoerd door een hard werkende ploeg, vanvoor samen met Fathi en Ouassim alles kapot loopt en een Hattrick scoort, en Ouassim er ook eentje tegen de netten prikt en de tegenpartij ook nog kan tegenscoren ondertussen, dus met nog enkele minuten te gaan voor het einde van het 3e quarter staan we 4-2 voor,  klusje geklaard denk je dan…Maar dan gaat het licht uit bij 1 van mijn spelers, en toegegeven de duwfout die er vooraf ging was ook overdreven, de scheidsrechter had al gefloten en was al volop een kaart aan het trekken, dan natrappen op een speler op de grond, is zachtjes uitgedrukt uw ploeg in de steek laten! En dan was het drama nog niet compleet, vader van de tegenpartij op het veld om te zien hoe het gaat met zijn zoon, wat de scheidsrechter aan toe zet om de match voor enkele minuten stil te leggen.  Wat ons de kans geeft om de ploeg een beetje aan te passen om met 10 verder te gaan zodat we al zeker het 3e quarter met de 4-2 kunnen vasthouden welke ons ook lukt.  4e quarter gaan we in met 10 man en geen spits meer (opgeofferd…)maar op het veld zag je daar niets van, 10 man dat werkten voor 20 en ipv dat we moeten schrik hebben voor die aansluitingstreffer, kan de tegenpartij niets meer inbrengen van aanvallende druk, maar kunnen wij op counters zelfs nog meermaals tegenprikken en zelfs 2x scoren (opnieuw Ouassim en Chris) en ja mssn overdreven cijfers maar de 6-2 staat wel op het bord en weinig tot geen persoon die dat niet vond dat het niet verdiend was…

En ja er waren een paar spelers in uitstekende vorm vandaag, Zoals Chris en Ouassim, maar ook spelers als Levi (voor het eerst op de 2 positie) heeft heel goed gespeeld, en Sus die tegen zijn voet stond op de 5 positie heeft dit niet slecht gedaan.  Ilias, Bryan,Younes en Emannuel hebben op het middenveld de wet gedicteerd. Vanachter hebben Eray, Alex, Farid en Bram ervoor gezorgd dat er niets doorkwam.  En als uliteme reddingsmiddel hadden we Yens ook nog natuurlijk!  Vanvoor hebben Chris, OUassim en Fathi met vlagen laten zien waarom ze gevreesd moeten worden. En ook Noeri (die terecht mocht gaan douchen) heeft laten zien dat hij een harde werker is.  Zelfs Louis die na een zware blessure aan zijn terugkomst werkt wil ik bedanken voor het supporteren, en ook voor Mo die op afstand zeker aan het supporteren was.

Jongens laat nu al die slechte agressie varen, focus u op de gezonde agressie en duelkracht die je op de mat kunt leggen als jullie allemaal hard werken en niet opgeven…

Ik wil al mijn spelers bedanken, alsook de geweldige afgevaardigde waar ik het geluk in had meerdere jaren te kunnen op rekenen, Bedankt Anouk!  Alsook wil ik zeker de club,en al zijn medewerkers, mede-coaches,coördinatoren, materiaalmeesters etc…bedanken voor de kansen die ik heb gekregen(alsook de successen die ik heb mogen vieren, een seizoen in de competitie ongeslagen met de U13 Prov, kampioen met de U23A en kampioen met de U21A, alsook de kansen om te groeien en te leren als Coach en als mens.

Nu komt eerst even mijn kindjes op de eerste plaats, maar dit is zeker geen definitief vaarwel, meer een tot ziens allemaal!!!

One Comment

  1. jurgen

    Sterkte maatje,
    Spijtig ik weet wat je er voor hebt gedaan om hier te geraken,de lange en soms saaie dagen op de cursussen gelukkig konden we er soms goed mee lachen
    ben er zeker van dat we je terug zien op de velden daar doe jij het spelletje veel te graag voor
    maar inderdaad je gezin moet op de eerste plaats
    komen
    Tot weerzien ,
    Jurgen

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*