Clubleven & Evenementen, Sociaal

Veerle Stalmans meest verdienstelijke lid 2017 Interview

Proficiat Veerle met de prijs voor meeste verdienstelijke lid.

Dank u !

Hoe voelt u zich hierbij?  

Om eerlijk te zijn ben ik heel fier en blij dat deze eer mij te beurt viel.

Ik bedank het bestuur  van harte om mij te nomineren.

Voor de mensen die u niet kennen: wat doe je allemaal bij City Pirates?

Momenteel ben ik verantwoordelijke van de afgevaardigden. : dwz ik zorg dat er voor  elke ploeg een afgevaardigde  is. Ik spring bij daar waar er geen afgevaardigde is of de vaste afgevaardigde afwezig is. Gelukkig kan ik hiervoor ook op reserve- afgevaardigden rekenen zoals Inge en Hugo.

Verder ben ik EHBO –verantwoordelijke; ik geeft EHBO-lessen aan de afgevaardigden, ik doe de aankoop van het EHBO-materiaal. Verder organiseer ik de medische screening bij de jeugdspelers en de opvolging en ben ik actief betrokken bij de  wekelijkse medische consultatie.

Hoelang doet u dit al en hoe bent u er in gerold?

Dat is een zeer goede vraag : het begon toen mijn oudste zoon Steven hier op de club aan zijn voetbal- carriere begon. Hij was toen 7j denk ik, dat is ondertussen 17j geleden.

Het begon als mama langs de lijn ( al had ik me toen voorgenomen om daar niet elke week te staan ),  je leert de  andere ouders kennen  en voor je het weet ben je het grootste deel van het weekend op de voetbal. Enkele jaren later groeide het idee om een mama’s ploeg op te richten ; het begin van een fantastische tijd. De club was toen nog veel kleiner en regelmatig werd er stevig gefeest in de jeugdkantine.

Toen Steven ondertussen knaap werd, werd mij gevraagd om afgevaardigde van zijn ploeg te worden. Dit heb ik gedaan tot Steven op 20-jarige leeftijd hier in de club stopte als speler.

Zijn er bepaalde anekdotes/momenten die u wilt delen. Het grappigste of schoonste?

Het grappigste : Ik had Inge gevraagd om delege te zijn van een ploegje en had haar via sms de nodige gegevns doorgestuurd. Op zondagochtend kreeg ik een verontrustend telefoontje van Inge die de naam van de trainer niet op het wedstrijdblad kreeg.  Wat bleek dat de autocorrector van mijn sms dienst van de naam Talal  , Halal had gemaakt . Tja  en de naam Halal was onbekend  voor het wedstrijdsysteem.

De mooiste momenten zijn : als ik  spelers tegenkom elders, waarvan ik ooit afgevaardigde was en die me dan begroeten met “ jij was de beste delege  die ik ooit gehad heb “.  Het respect dat ik krijg van die kerels is enorm.  De jongens waarvan ik delege ben geweest zullen altijd mijn jongens bllijven en blijven in mijn hart.

Mooie herinneringen heb ik zeker aan de tijd met de mama’s ploeg : waar de after- training belangrijker was dan de training. Maar het was een hechte groep en we maakten ongelooflijk veel plezier. Zo organiseerden we een namiddag met volksspelen op de jeugdpleinen van Bouckenborg. Die namiddag begon het verschrikkelijk te sneeuwen; maar iedereen bleef er voluit voor gaan.

Maar in de kantine was nadien een geweldige ambiance , toen iedereen zich kon verwarmen bij zelfgemaakte soep . Het was een topevenement.

Ook mijn wekelijkse belevenissen met de arbiters waren altijd toppers : er was de verkleumde , bibberende arbiter, er was de nudistische arbiter (toen was er nog geen sprake van #metoo) er was de arbiter die na de match nog uren mee aan de toog bleef hangen. Wie weet geef ik ooit een boek uit met al mijn wekelijkse verslagen die destijds op de website stonden.

Hetgeen me echter het meeste zal bijblijven is het reanimeren van Bobsam, samen met Jan Matthyssen ( de toenmalige kinesist) in een vol Jef Mermansstadion. Zijn kindjes die afscheid gingen nemen , het ongeloof en het verdriet zal me altijd bijblijven. Ondanks de drukte om Bobsam te redden, zag ik Khalid  Moussaoui op het veld in bidhouding zitten iets verder ;  een beeld dat ik nooit zal vergeten. Helaas werd dit gebed niet verhoord toen.

City Pirates is meer dan voetbal: wat vindt u van het sociaal project?

In de jaren dat ik afgevaardigde van een vaste ploeg was , merkte ik ook dat niet alle jongens het thuis zo gemakkelijk hadden. Er was nood aan begeleiding en ondersteuning van deze jongeren, wat zich vandaag vertaalt in het mooie sociale project met dank aan een voorzitter die het hart op de juiste plaats heeft. . Wij mogen hier op de club best fier op zijn . Maar het is niet evident om de  balans  tussen het sociale en het sportieve in balans te houden.

Het aantal vrijwilligers bij voetbalclubs is jammer genoeg aan het dalen: waarom zouden mensen het toch moeten blijven doen?

Omdat vrijwilligerswerk je als mens rijker maakt.

Ik heb zovele mensen en culturen leren kennen die ik anders niet ontmoet zou hebben.  Dat engagement geeft je heel veel terug : vooral vriendschap en het geeft je het gevoel iets te kunnen betekenen voor anderen.

Ik heb  de liefde voor voetbal hier ontdekt en nu vele jaren later mag ik mij hierdoor na Piraat  ook officieel een fiere Madridista noemen.

Bedankt voor dit interview!

Leave a Comment

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*